گفت او هم از ضرورت کای اسد

دست دست تست دست از من بدار

کز ضرورت دم خر را آن حکیم

کرد تعظیم و لقب دادش کریم

از چو من لاغر شکارت چه رسد

گور می گیرند یارانت به دشت

کور می گیری تو در کوچه بگشت