جان من از رنج بی آرام شد

تا در آن عالم فراغت باشدم

در چنین درخواست حلقه می زدم

این چنین رنجوریی پیدام شد

مانده ام از ذکر و از اوراد خود

بی خبر گشتم ز خویش و نیک و بد

گر نمی دیدم کنون من روی تو