گفت توبه کردم ای سلطان که من

بر مکن تو خویش را از بیخ و بن

تو چه طاقت داری ای مور نژند

که نهد بر تو چنان کوه بلند

از سر جلدی نلافم هیچ فن

این جهان تیهست و تو موسی و ما

از گنه در تیه مانده مبتلا