البقیه البقیه ای خدیو

بر کژی بی حد مشتی لئیم

هین که از تقطیع ما یک تار ماند

مصر بودیم و یکی دیوار ماند

تا نگردد شاد کلی جان دیو

بهر ما نی بهر آن لطف نخست

که تو کردی گمرهان را باز جست