مر ترا دشنام و سیلی شهان

از دروغ و عشوه کی یابی مدد

چاپلوس و لفظ شیرین و فریب

می ستانی می نهی چون زن به جیب

بهتر آید از ثنای گمرهان

صفع شاهان خور مخور شهد خسان

تا کسی گردی ز اقبال کسان