حفره کردی در خزینه آمدی

گفت امیر او را که اینها راستست

لیک بخش تو ازینها کاستست

صد هزاران را چو من تو ره زدی

آتشی از تو نسوزم چاره نیست

کیست کز دست تو جامه ش پاره نیست

طبعت ای آتش چو سوزانیدنیست