که چو روبه سوی دنبه می روی

بی گنه لعنت کنی ابلیس را

چون نبینی از خود آن تلبیس را

نیست از ابلیس از تست ای غوی

چونک در سبزه ببینی دنبه ها

دام باشد این ندانی تو چرا

زان ندانی کت ز دانش دور کرد