همچو خمری عقل و دانش را بری

تو چرا بیدار کردی مر مرا

دشمن بیداریی تو ای دغا

همچو خشخاشی همه خواب آوری

چارمیخت کرده ام هین راست گو

راست را دانم تو حیلتها مجو

من ز هر کس آن طمع دارم که او