درگذشتی از دو صد ذکر و نماز

گر نمازت فوت می شد آن زمان

می زدی از درد دل آه و فغان

آن تاسف و آن فغان و آن نیاز

من ترا بیدار کردم از نهیب

تا نسوزاند چنان آهی حجاب

تا چنان آهی نباشد مر ترا