اشتر خود را که آنجا می چرید

چون بدیدش یاد آورد آن خویش

بی طمع شد ز اشتر آن یار و خویش

آن مقلد شد محقق چون بدید

او طلب کار شتر آن لحظه گشت

می نجستش تا ندید او را بدشت

بعد از آن تنهاروی آغاز کرد