گرم باش ای سرد تا گرمی رسد

هر یکی دانه که کشتم صد برست

دزد سوی خانه ای شد زیر دست

چون در آمد دید کان خانه خودست

با درشتی ساز تا نرمی رسد

آن دو اشتر نیست آن یک اشترست

تنگ آمد لفظ معنی بس پرست