کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

ورنه گویی زرق و مکرست و دغاست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    سیر چشمان را گدا پنداشتن

    #
  2. 12

    از حسدشان خفیه دشمن داشتن

    #
  3. 13

    گر پذیرد چیز تو گویی گداست

    #
  4. 14

    ورنه گویی زرق و مکرست و دغاست

    انتخاب‌شده
  5. 15

    گر در آمیزد تو گویی طامعست

    #
  6. 16

    ورنی گویی در تکبر مولعست

    #
  7. 17

    یا منافق وار عذر آری که من

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۸۷ - بیان حال خودپرستان و ناشکران در نعمت وجود انبیا و اولیا علیهم السلام» است.