چه حلال ای گشته از اهل ضلال

خوابناکی هرزه گفت و باز خفت

هیچ چاره نیست از قوت عیال

از بن دندان کنم کسپ حلال

غیر خون تو نمی بینم حلال

از خدا چاره ستش و از قوت نی

چاره ش است از دین و از طاغوت نی