وآنچ می گوید غفورست و رحیم

عمر شد چیزی ندارد چون الف

آنچ می گوید درین اندیشه ام

آن هم از دستان آن نفسست هم

نیست آن جز حیله نفس لیم

ای ز غم مرده که دست از نان تهیست

چون غفورست و رحیم این ترس چیست