زین نمط دارند بر خود صد نشان

خانه ما راست بی تردید و شک

نه حصیر و نه چراغ و نه طعام

نه درش معمور و نه صحن و نه بام

لیک کی بینند آن را طاغیان

خانه آن دل که ماند بی ضیا

از شعاع آفتاب کبریا