مر مخنث را بود ذوق از ذکر

تو چه دانی ذوق صبر ای شیشه دل

خاصه صبر از بهر آن نقش چگل

مرد را ذوق از غزا و کر و فر

جز ذکر نه دین او و ذکر او

سوی اسفل برد او را فکر او

گر برآید تا فلک از وی مترس