نیست حاصل جز خیال و درد سر

پا برهنه تن برهنه می دوم

هر که نانی می دهد آنجا روم

مر مرا زین حکمت و فضل و هنر

پس عرب گفتش که رو دور از برم

تا نبارد شومی تو بر سرم

دور بر آن حکمت شومت ز من