برفتند پیچان دمور و گروی

دهی من نباشم بر شهریار

به بیغوله ای خیزم از بیم جان

مگر خود به زودی سرآید زمان

بر شاه ترکان پر از رنگ و بوی

که چندین به خون سیاوش مپیچ

که آرام خوار آید اندر بسیچ