کین روا باشد مرا من مضطرم

که دل تو زین وحلها بر نجست

در وحل تاویل و رخصت می کنی

چون نمی خواهی کز آن دل بر کنی

حق نگیرد عاجزی را از کرم

خود گرفتستت تو چون کفتار کور

این گرفتن را نبینی از غرور