زانک خوی بد نگشتست استوار

کی فروزد از خلاف آتش درو

با مخالف او مدارایی کند

در دل او خویش را جایی کند

مور شهوت شد ز عادت همچو مار

مار شهوت را بکش در ابتلا

ورنه اینک گشت مارت اژدها