هر یک آهنگش ز کرسی تا ثریست

چون ندیدستی سلیمان را دمی

پر آن مرغی که بانگش مطربست

از برون مشرقست و مغربست

وز ثری تا عرش در کر و فریست

مرغ کو بی این سلیمان می رود

عاشق ظلمت چو خفاشی بود