تو ز کرمنا بنی آدم شهی

تو مترس و سوی دریا ران شتاب

تو بطی بر خشک و بر تر زنده ای

نی چو مرغ خانه خانه گنده ای

هم به خشکی هم به دریا پا نهی

که حملناهم علی البحر بجان

از حملناهم علی البر پیش ران