هست بیرون عالمی بی بو و رنگ

همچنانک خلق عام اندر جهان

زان جهان ابدال می گویندشان

کین جهان چاهیست بس تاریک و تنگ

هیچ در گوش کسی زیشان نرفت

کین طمع آمد حجاب ژرف و زفت

گوش را بندد طمع از استماع