تا که خالی گردد و آید خسوف

عمر تو مانند همیان زرست

روز و شب مانند دینار اشمرست

می شمارد می دهد زر بی وقوف

گر ز که بستانی و ننهی بجای

اندر آید کوه زان دادن ز پای

پس بنه بر جای هر دم را عوض