ناگهان دیدند سوی جاده ای

طمع برگ از بیخهاتان بر کند

این بگفت و خیربادی کرد و رفت

گشت قحط و جوعشان در راه زفت

پور پیلی فربهی نو زاده ای

اندر افتادند چون گرگان مست

پاک خوردندش فرو شستند دست