بی عصاکش بر سر هر ره مه ایست

آن عصای حزم و استدلال را

چون نداری دید می کن پیشوا

ور عصای حزم و استدلال نیست

گام زان سان نه که نابینا نهد

تا که پا از چاه و از سگ وا رهد

لرز لرزان و بترس و احتیاط