گام زان سان نه که نابینا نهد

چون نداری دید می کن پیشوا

ور عصای حزم و استدلال نیست

بی عصاکش بر سر هر ره مه ایست

تا که پا از چاه و از سگ وا رهد

لرز لرزان و بترس و احتیاط

می نهد پا تا نیفتد در خباط