تا که پا از چاه و از سگ وا رهد

ور عصای حزم و استدلال نیست

بی عصاکش بر سر هر ره مه ایست

گام زان سان نه که نابینا نهد

لرز لرزان و بترس و احتیاط

می نهد پا تا نیفتد در خباط

ای ز دودی جسته در ناری شده