آنک دانم وانک نه هم آن تو

آنک مادر آفرید و ضرع و شیر

با پدر کردش قرین آن خود مگیر

ای خداوند ای قدیم احسان تو

تو بفرمودی که حق را یاد کن

زانک حق من نمی گردد کهن

یاد کن لطفی که کردم آن صبوح