بهر مظلومان همی کندند چاه

هیزم ناریم و آن عار نه

حمیتی بد جاهلیت در دماغ

بانگ شومی بر دمنشان کرد زاغ

در چه افتادند و می گفتند آه

پوستین یوسفان بکشافتند

آنچ می کردند یک یک یافتند