خار از گلزار دلکش می شود

خوب گشته پیش ایشان راه زشت

از نشاط ده شده ره چون بهشت

تلخ از شیرین لبان خوش می شود

حنظل از معشوق خرما می شود

خانه از همخانه صحرا می شود

ای بسا از نازنینان خارکش