حنظل از معشوق خرما می شود

از نشاط ده شده ره چون بهشت

تلخ از شیرین لبان خوش می شود

خار از گلزار دلکش می شود

خانه از همخانه صحرا می شود

ای بسا از نازنینان خارکش

بر امید گل عذار ماه وش