بوسه می دادند خوش بر روی او

چون همی دیدند مرغی می پرید

جانب ده صبر جامه می درید

هر که می آمد ز ده از سوی او

گر تو روی یار ما را دیده ای

پس تو جان را جان و ما را دیده ای