بهر حق مگذارم امشب ای دودل

آن کمان و تیر در کفم بنه

من نخسپم حارسی رز کنم

گر بر آرد گرگ سر تیرش زنم

آب باران بر سر و در زیر گل

گوشه ای خالی شد و او با عیال

رفت آنجا جای تنگ و بی مجال