کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 139

خویشتن را عارف و واله کنی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 136

    چون ندانی مر مرا ای خیره سر

    #
  2. 137

    آنک داند نیمشب گوساله را

    #
  3. 138

    چون نداند همره ده ساله را

    #
  4. 139

    خویشتن را عارف و واله کنی

    انتخاب‌شده
  5. 140

    خاک در چشم مروت می زنی

    #
  6. 141

    که مرا از خویش هم آگاه نیست

    #
  7. 142

    در دلم گنجای جز الله نیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 139 از «بخش ۱۸ - رسیدن خواجه و قومش به ده و نادیده و ناشناخته آوردن روستایی ایشان را» است.