می زند خورشید بر کهسار و زر

قرب خلق و رزق بر جمله ست عام

قرب وحی عشق دارند این کرام

قرب بر انواع باشد ای پدر

لیک قربی هست با زر شید را

که از آن آگه نباشد بید را

شاخ خشک و تر قریب آفتاب