های هوی عاشقانه می زدند

دانه دامش چنین مستی نمود

خوان انعامش چه ها داند گشود

مست بودند و رهیده از کمند

یک کمین و امتحان در راه بود

صرصرش چون کاه که را می ربود

امتحان می کردشان زیر و زبر