از عطای شاه شادی می کنند

کز نهیبش می رمد جنی و دیو

گفت عمران شاه ما را عمر باد

قوم اسرائیلیانند از تو شاد

رقص می آرند و کفها می زنند

گفت باشد کین بود اما ولیک

وهم و اندیشه مرا پر کرد نیک