هر زمان می گفت ای عمران مرا

از غم و اندوه تلخم پیر کرد

پیش می آمد سپس می رفت شه

جمله شب او همچو حامل وقت زه

سخت از جا برده است این نعره ها

زهره نه عمران مسکین را که تا

باز گوید اختلاط جفت را