بدو گفت زینسان که گفتی بساز

همانا که این درد و رنج اندک است

بمان تا جدا گردد از کالبد

بپیش تو آرم بدو ساز بد

مرا کردی از خون او بی نیاز

سپهدار پیران بدان شاد شد

از اندیشه و درد آزاد شد