سرنگون آید ز خون خود خورد

تا بنه مه می شمرد او روز روز

تا نپرد تیر حکم خصم دوز

بر قضا هر کو شبیخون آورد

چون زمین با آسمان خصمی کند

شوره گردد سر ز مرگی بر زند

نقش با نقاش پنجه می زند