و اژدها کز زمهریر افسرده بود

رفته درهم چون قیامت خاص و عام

چون همی حراقه جنبانید او

می کشیدند اهل هنگامه گلو

زیر صد گونه پلاس و پرده بود

بسته بودش با رسنهای غلیظ

احتیاطی کرده بودش آن حفیظ