لقمه اویی چو او یابد نجات

اژدها را دار در برف فراق

هین مکش او را به خورشید عراق

تا فسرده می بود آن اژدهات

مات کن او را و آمن شو ز مات

رحم کم کن نیست او ز اهل صلات

کان تف خورشید شهوت بر زند