که گفتی مرا چند خسپی مپای

خرامنده پیش فرنگیس شو

سیاووش را دیدم اکنون به خواب

درخشان تر از بر سپهر آفتاب

به جشن جهانجوی کیخسرو آی

همی رفت گلشهر تا پیش ماه

جدا گشته بود از بر ماه شاه