جان بابا چونک ساحر خواب شد

قوس نورت تیردوزش می کند

آنچنان کرد و از آن افزون که گفت

او بخفت و بخت و اقبالش نخفت

کار او بی رونق و بی تاب شد

هر دو بوسیدند گورش را و تفت

تا بمصر از بهر آن پیگار زفت