هین مکن که کوه کاهست این زمان

جز که شمع حق نمی پاید خمش

گفت نه رفتم برآن کوه بلند

عاصمست آن که مرا از هر گزند

جز حبیب خویش را ندهد امان

گفت من کی پند تو بشنوده ام

که طمع کردی که من زین دوده ام