خوش نیامد گفت تو هرگز مرا

جز حبیب خویش را ندهد امان

گفت من کی پند تو بشنوده ام

که طمع کردی که من زین دوده ام

من بری ام از تو در هر دو سرا

هین مکن بابا که روز ناز نیست

مر خدا را خویش وانباز نیست