شیر و آهو جمع گردد آن زمان

کی بدست آواز صد چون ارغنون

که بهر وعظی بمیراند دویست

آدمی را صوت خوبش کرد نیست

سوی تذکیرش مغفل این از آن

کوه و مرغان هم رسایل با دمش

هردو اندر وقت دعوت محرمش