من بدم غافل بشغل قال و قیل

جان تو ما را نبودست زین خبر

گفت من هم بی خبر بودم ازین

آگهم مادر غران کردند هین

بود در باطن چنین رنجی ثقیل

چون بجد مشغول باشد آدمی

او ز دید رنج خود باشد عمی