جز از مهربانت نخواند همی

بدو گفت کیخسرو پاک دین

به تو باد رخشنده توران زمین

ازیرا کسی کت نداند همی

شبان زاده ای را چنین در کنار

بگیری و از کس نیایدت عار

خردمند را دل برو بر بسوخت